Ethelred II (Æthelred Nieudany)
Ethelred II (łac. Æthelredus), zwany również Æthelred Nieudany (ang. Ethelred the Unready), był królem Anglii w latach 978–1013 oraz ponownie w latach 1014–1016. Jego panowanie przypadło na jeden z najbardziej burzliwych okresów w historii wczesnośredniowiecznej Anglii, charakteryzujący się licznymi najazdami Wikingów i rosnącym wpływem duńskim.
Życie prywatne
Ethelred urodził się około 968 roku jako syn króla Edgara Nieśmiertelnego i królowej Ælfgifu z Wessex. Jego matka zmarła, gdy miał zaledwie kilka lat, a wychowanie sprawował Edward, książę Wesxetu – późniejszy król Edward Żądny.
W 987 roku wziął żonę Emmę z Normandii, z którą miał kilka dzieci, w tym przyszłego króla Ælfreda i księcia Edmunda Ironside’a. Po śmierci Emmy, Ethelred ożenił się z Cædith z Mercii.
Panowanie
Po śmierci ojca, Edgara, w 978 roku Ethelred objął tron w wieku dziesięciu lat. Jego pierwsze lata rządów były naznaczone wyzwaniami:
- Ciężka sytuacja finansowa państwa, co zmusiło króla do płacenia Danegeld – trybutu dla najazdów duńskich.
- Wzrost siły Sweyna Forkoblinda, duńskiego władcy, którego najazdy niszczyły południową Anglię.
- Wydarzenie znane jako Masakra św. Brigid w 1002 roku, kiedy to pod rozkazem króla zamordowano wielu Duńczyków zamieszkujących Anglię, co wywołało odwetowe najazdy.
Najważniejsze wydarzenia
Wypłata Danegeld
W 991 roku po przegranej bitwie pod Carterton Ethelred zgodził się na pierwszą płatność Danegeld w wysokości 1000 funtów. Kolejne wypłaty nastąpiły w 994, 1000 i 1012 roku, co znacznie obciążyło skarb państwa.
Masakra św. Brigid (1002)
W 1002 roku Ethelred wydał rozkaz zamordowania wszystkich Duńczyków mieszkających w Anglii, co miało miejsce pod pretekstem zapobieżenia kolejnym najazdom. Działanie to doprowadziło do intensyfikacji wikingich najazdów w latach 1003–1016.
Upadek i powrót na tron
W 1013 roku po długiej i kosztownej obronie przed Swynem, Ethelred został zmuszony do ucieczki do Normandii. Po śmierci Sweyna w 1014 roku wrócił do Londynu i ponownie objął tron, walcząc z nowym władcą duńskim – królem Canutem Wielkim.
Śmierć
Ethelred zmarł w 1016 roku, prawdopodobnie z przyczyn naturalnych, w Londynie. Po jego śmierci tron objął jego syn, Ælfred, a ostatecznie władza przeszła w ręce duńskich monarchów.
Dziedzictwo
Choć panowanie Ethelreda II często ocenia się negatywnie – stąd przydomek „Nieudany” (Unready pochodzi od staroangielskiego unræd, „nieprzygotowany”) – jego rządy były istotnym punktem zwrotnym w historii Anglii. Wprowadził on m.in. reformy administracyjne i prawne, a także przyczynił się do rozwoju systemu podatkowego (Danegeld), który miał długotrwały wpływ na finanse królestwa.